De verslavende spinazie-salade

Deze salade verdiend een mooi plekje op mijn blog. Vorige week hebben we heerlijk van mister zon kunnen genieten. Helaas hebben we maart roert zijn staart en april doet wat ie wil dus is het nu weer lekker fris wat-in-hemelsnaam-moet-ik-nu-weer-aan-weer?! Tijdens zwoele zomer dagen wil ik alleen maar salades en lichte gerechtjes eten.

In januari ben ik officieel het werkende leven ingestapt en sindsdien vind ik het mega lastig elke avond uitgebreid te koken. Het liefst plof ik op de bank met een glas rode wijn, een sigaret en een zak chips. Maar als ik dat elke avond ga doen blijft er weinig van me over. Vandaar dat ik heb gekozen voor simpel, snel en gezond! De lastige gerechten bewaren we lekker voor het weekend.

De spinazie salade is drie jaar geleden tot leven gekomen toen vriendin E. en ik vijf dagen op een beurs als hostessjes hadden staan zwoegen en we letterlijk niks meer konden behalve eten, wijn drinken en hangen. Het werd die avond: biefstuk, aardappeltjes uit de oven en spinaziesalade. Die aardappeltjes uit de oven is mijn specialiteit en die zal ik later posten.

Nadat we een hap hadden genomen van de salade viel iedereen stil. Wat een heerlijke salade! En hoe kan zoiets eenvoudigs zo lekker zijn?

Ik zal jullie niet langer ophouden en de ingredienten verklappen van deze heerlijke gezonde salade. Ik ga nooit echt uit van het aantal personen en ben een gevoelsmens op kookgebied. Forgive me for that :)

Wat heb je nodig:

- zak (300 gr) verse spinazie - 1 ei per persoon - 1 rode ui - pijnboompitten - spekjes - peper & zout - grote schaal

Voor de dressing:

- balsamico - olijfolie (goede kwaliteit) - honing - zaanse mosterd

Stap 1

Was de spinazie altijd nog een keer, ook als je het bij de supermarkt voorgewassen hebt gekocht. Ik vind altijd nog zandjes en als er iets smerig is dan is het wel knarsende zandjes tussen je kiezen.. BRRRR! Doe de gewassen en inmiddels uitgelekte spinazie in de saladeschaal.

Stap 2

Zet een pan met kokend water op en kook de eieren. Ik kook altijd eerst het water en leg de eieren er voorzichtig door middel van een lepel in. Dan kook ik de eieren 6 minuten. Doe het vooral zoals je zelf gewend bent!

Stap 3

Pak een koekenpan en rooster de pijnboompitten. Laat de pijnboompitten afkoelen. Bak daarna in dezelfde pan de spekjes.

Stap 4

Snipper de rode ui en strooi vervolgens over de spinazie in de schaal. Pel de eieren en snijd ze in stukjes.

Stap 5

De in stukjes gesneden eieren, de pijnboompitten en de spekjes kunnen ook over de spinazie heen gestrooid worden.

Stap 6

De dressing maken is heel easy en vooral op gevoel en smaak. Ik begin altijd met een flinke scheut olijfolie en dan balsamico-azijn, eetlepel honing en theelepel mosterd. Even flink roeren en dan proeven of je het lekker vindt. Je merkt vanzelf wat er nog mist.

De dressing kan apart of direct over de salade worden geserveerd. Als je het als maaltijdsalade wil eten zal ik er nog wel een lekker stokbroodje bij eten.

Eet smakelijk!!!!

Quiche met spinazie, blauwe kaas en spekjes

 Het komt vrij vaak voor dat ik niet weet wat ik moet koken en dan even een kijkje in mijn ijskast neem en van de restjes iets in elkaar bouw.
Ik had weer een keertje met vriendin C. afgesproken. Wij gaan way back en het is altijd weer vanouds gezellig! C. houdt ook erg van koken en bakken en we sturen elkaar vaak foto's via whatsapp als we weer een nieuwe creatie op tafel hebben gezet.
C. en ik lopen door de supermarkt op zoek naar ingrediënten die ons avondmaal zullen gaan vormen. C. wil graag quiche eten, want dat heeft ze nog nooit zelf gemaakt. Laat dat nou net even mijn favoriete gerechtje van deze tijd zijn. Ik dacht even na en had eigenlijk alles in huis, behalve spinazie en wijn. C. stond verbaasd dat ik bijna alles al in huis had, dat is ze niet van mij gewend. Het komt ook niet vaak voor dat mijn ijskast volgepropt zit. Als ik een feestje heb thuis dan kan ik wel drie keer vol trots naar die goedgevulde ijskast kijken. Ik maak vrijwel altijd dezelfde quiche met hier en daar wat nieuwe toevoegingen. C. wil spekjes erin en kaas bovenop. Ik ben allang blij dat ik weer wat kan toevoegen aan mijn basis quiche.

Wat heb je nodig:

- Zak verse spinazie (300 gram) - blauwe kaas - 3 eieren - spekjes - 2 tenen knoflook, gesnipperd - 4 a 5 plakjes bladerdeeg - pijnboompitten (handje) - peper & zout - snufje nootmuskaat - scheutje room of creme fraiche - geraspte kaas on top voor de kaasmonsters onder ons

 

* Allereerst oven voorverwarmen op 200 graden.

Stap 1:

Bladerdeeg plakjes laten ontdooien en quichevorm invetten, aanrecht met bloem bestuiven, plakjes bladerdeeg op elkaar leggen en uitrollen tot een grote plak en bekleed vervolgens de ingevette quichevorm daarmee. Ook de randen meepakken natuurlijk. Je kan de vorm ook bekleden met bakpapier en daarin het bladerdeeg verdelen. Het is maar net wat je zelf wil. Prik gaatjes in de bodem van het deeg met een vork.

Stap 2:

Pak een wok of hapjespan en fruit de fijngesnipperde teentjes knoflook. Daarna voeg je de spinazie bos voor bos toe. Je vraagt je echt af waar die hele zak is gebleven na 5 minuten bakken, maar er blijft genoeg over voor de quiche. Als de spinazie is ingeslinkt gooi je er een beetje nootmuskaat bij en giet je het geheel af in een vergiet en laat het goed uitlekken.

Stap 3:

Pijnboompitten roosteren in koekenpan. Even laten afkoelen in een kommetje. Vervolgens bak je de spekjes in de koekenpan geheel naar eigen smaak.

Stap 4:

Eieren even in een kom loskloppen met wat peper, zout en scheut room. Niet teveel zout, want de blauwe kaas is al zout genoeg en beter een iets te laffe quiche dan een te zoute! De eerste keer is altijd even uitproberen.

Als de spinazie goed is uitgelekt bedek je de bodem van de met bladerdeeg bekleedde quichevorm ermee. Hoeft niet heel netjes, het gaat toch nog alle kanten op in de oven.

Stap 5:

Snij de blauwe kaas in kleine stukjes en strooi het over de spinazie geheel naar smaak. Als je niet van blauwe kaas houdt gebruik dan geraspte kaas of geitenkaas. Verdeel de spekjes en pijnboompitten eroverheen en als laatste het ei-mengsel.

Stap 6:

De quiche is klaar om de oven in te gaan. Ik zet de timer altijd op 30 minuten en check dan hoe de quiche zich vormt, omdat het nog weleens kan verschillen. Vraag niet waarom. Zodra het ei-mengsel helemaal is gestold en een beetje omhoog komt, is de quiche klaar.

Niet direct in de quiche gaan snijden. Een quiche houdt ervan om even met rust gelaten te worden voor minimaal 15 minuutjes op een rooster of iets dergelijks.

Bon Appetit!

Nasi Goreng met Black Tiger garnalen en kip

Afgelopen vrijdag lag ik heerlijk op de bank met de gedachte dat ik mijn boodschappen al had gedaan voor de volgende dag, want vriend J. zou komen eten en daarna gaan we naar de museumnacht.
Die vrijdagavond word ik gebeld door vriendin A. die duidelijk al een paar borrels op heeft of ik mee borrels ga doen in de stad. Hmmm, neeuuh niet zo'n zin eigenlijk, moet het? A. wringt zich in alle hoeken en ik geef haar uiteindelijk gelijk, ik moet er even uit. 1 drankje dan... Dat ene drankje werden er drie, naja zoiets. Zelfs vriendin A. was al naar huis en J. en ik besloten op boevenpad te gaan. We moesten nog even snel langs een tent waar een vriend van hem zat en ik besloot daar nog even snel naar de wc te gaan..... Dit wc bezoekje zal ik niet snel vergeten, want mijn vinger kwam snoeihard tussen de deur, AU! Ik wist niet wat me overkwam en als een kip zonder kop rende ik naar Jelle toe die mij vervolgens op de scooter naar het OLVG heeft gebracht. Daar zaten we dan, 2 uur te wachten op een arts die mijn vinger zou gaan bekijken. Ik kreeg gelukkig wel 3 flinke pillen in mn mik van de verpleegster wat de pijn redelijk in bedwang hield. Enfin, het zit allemaal weer op zijn plaats, maar die pijn is niet te harden!


De volgende dag heb ik een bericht van mijn andere vriend J. waarmee ik naar de museumnacht ga, die zich helemaal is rot geschrokken van mijn horror avontuur. Ik baal ondertussen ook hard, want ik had beloofd dat ik nasi goreng zou gaan maken. Gelukkig biedt J. aan alles te snijden zodat ik alleen nog maar alles bij elkaar hoef te mikken in de wok en met mijn linkerhand, die normaal vrij kansloos is, kan gaan roerbakken. Ik gebruikte voor het eerst trassi, garnalenpasta en dat STINKT! Maarrr geloof me, eenmaal in de nasi is het geweldig en onmisbaar! Een Indo zou zeggen: "geen nasi zonder trassi" Dus zet je eroverheen, zet alle ramen open en sluit de verpakking direct nadat je een deeltje trassi eraf hebt geschraapt. Alles komt goed! Uiteindelijk hebben J. en ik een geweldige nasi op tafel gezet waar de liefde weer vanaf spatte en mijn huis ruikt de rest van het weekend naar Indonesisch eten, jammie :-) 

Ik laat je niet langer meer wachten:

Helaas is mijn spiegelei mislukt, omdat ik het ei met mijn linkerhand moest breken voor het eerst in mijn leven!


Wat heb je nodig:

- 200 gram spitskool - 200 gram black tiger garnalen - 150 gram kipfilet - 2 eieren, geklutst + 1 ei per persoon voor bovenop de nasi - mespuntje trassi - 2 theelepels gemalen komijn - wortel (halve winterpeen of 5 kleine wortels) - 1 prei in ringen - 1 bosui in ringetjes - 2 uien, gesnipperd - 2 tenen knoflook, geperst - 2 chilipepers, gesnipperd - 2 theelepels sambal oelek (ALTIJD eerst proeven) - 600 gram witte rijst (beter teveel dan te weinig) - wokolie met gember & knoflook aroma - zout & peper


Stap 1

Kook de rijst en laat het afkoelen in de pan of rijstkoker.

Stap 2

Ui, trassi, chilipepers, komijnpoeder, sambal oelek, knoflook fruiten in wokolie.


Stap 3
Spitskool erbij en als dat is ingeslinkt de prei, bosui en wortel erbij. Je kan ook nog paprika erbij doen als je hiervan houdt.


Stap 4
Kip in blokjes gesneden erbij. Goed roerbakken, want de kip moet goed gaar worden.


Stap 5
Kluts de 2 eieren met wat zout en peper in een kom en roerbak het er vervolgens doorheen. NB. Je kan ook in een andere pan een omelet maken en dat in kleine reepjes snijden en er op het laatst bij doen.


Stap 6
Op het laatst de garnalen erbij en wanneer ze roze kleuren kan de rijst er bij en roerbak dit nog voor 2 minuten.

Serveren met kroepoek, cassave, ketjap manis, gebakken uitjes en een spiegel ei on top!


Selamat makan!

Hemelse Worteltjestaart

Mijn moeder is op 2 oktober jarig en mijn zusje en ik zijn nogal laks in cadeautjes geven. Nu vind ik het tijd voor iets bijzonders. Mijn moeder wordt liever geen jaartje ouder, maar besloot toch even dertig vrienden uit te nodigen voor een borrel thuis in de tuin.
Het beeld van gevulde eieren, toastjes met kaasjes en al die standaard shit schoten meteen door mijn hoofd en uit voorzorg stuur ik een waslijst met ingrediënten via de mail waarmee mijn moeder wat meer indruk kan maken op haar gasten. Natuurlijk maak ik de hapjes. Als ik ergens niet tegen kan is het dat mensen in mijn weg lopen of zich gaan bemoeien met mijn creaties als ik de keukenprinses uithang. Ga lekker met je glas wijn op een plek zitten waar je voorlopig niet meer weg gaat of blijf uit de keuken. Enfin, mijn eigenwijsheid komt niet van een vreemde, dat blijkt maar weer wanneer ik die zondagochtend de keuken in sjok en moeders daar aantref al roerend in een pan met gehaktballetjes (lees: mijn speciale gehaktballetjes) "Grrrrr, mam! Heb je die rode pepertjes en dat en dat en dat er wel in vermengd?" Mama: "nee moest dat dan?" ik: "ZUCHT, JA! Dat is mijn specialiteit ohhhwww!!!!" Mama begreep de hint en ging lekker de tuin in en ik probeerde inmiddels de schade te herstellen van de ballen die nu gewoon weer op grootmoeders recept waren gemaakt. Zet het van je af, en begin aan de verassing die je voor je moeder gaat maken Lavinia! De worteltjestaart.
Ik was laatst bij mijn zusje op bezoek in Utrecht en ben daar verliefd geworden op het lekkerste taartenboek die ik in tijden in mijn handen heb gehad. Het 'Hummingbird' boek. Vol met de heerlijkste cupcakes en taarten. We bladerden wat in dat boek totdat we bij de worteltjestaart aankwamen, mijn zusje kwijlde er nog net niet bij. Die taart is volgens haar echt het lekkerste wat ze ooit heeft gegeten. Top, die maken we dan voor moeders haar verjaardag en laat carrotcake nou net haar lievelingstaart zijn!


Worteltjestaart, ook wel carrotcake genoemd. Mijn vriendinnetje L. had al meteen een vooroordeel over deze taart, omdat het woord 'wortel' erin voorkomt. Laat het nou net zo zijn dat je die niet proeft. Vriendin L. is soms wat sceptisch over gerechten en aangezien ik daar wat allergisch van word soms, sta ik erop dat ze een stuk gaat proeven voordat er uberhaupt maar een oordeel wordt gemaakt.
Carrotcake is namelijk vergelijkbaar met kruidkoek, maar dan veel sappiger, aromatischer en dan die glazuurlaag.............Heaven! Caloriebom, maar goed hoe vaak eet je nou taart?!


De blik in mama haar ogen toen ze na 3 uur eindelijk de keuken in mocht op toestemming van mij, zal ik nooit vergeten. Ze wist niet wat ze zag en kon bijna niet geloven dat ik dat op een zondagochtend had gemaakt.Het deed me goed dat ik iets voor mijn moeder kon doen en dat iedereen enorm heeft genoten van de lekkere hapjes en vooral de taart op die mooie zonnige dag op 2 oktober 2011.

Zie hierboven de wereldberoemde carrotcake uit het Hummingbird boek door mij gemaakt.


Wat heb je nodig:


Carrotcake:
- 300 gram bruine basterdsuiker - 3 eieren - 3 dl zonnebloemolie - 300 gram bloem - 1 theel. zuiveringszout - 1 theel. bakpoeder - 1 theel. kaneel, plus extra om te bestuiven - 1/2 theel. gemberpoeder - 1/2 theel. zout - 1/2 theel vanille extract - 300 gram geraspte wortel - 100 gram gedopte walnoten, fijngehakt, plus extra gehakt en ook hele, om te garneren


- Drie taartvormen van 20cm doorsnee, bodem met bakpapier bekleed


NB. Je kan ipv vanille extract ook vanille aroma gebruiken. Zit in een klein flesje en is te koop bij de supermarkt.


Roomkaasglazuur:
- 600 gram poedersuiker - 100 gram boter (kamertemperatuur) - 250 gram philadelphia naturel, koud


* Carrotcake maken:


Verwarm de oven op 170 graden/gasstand 2-3


Doe de suiker, eieren, en olie in de kom van een keukenmachine met het kunststof deegmes (of gebruik een elektrische handmixer) en klop tot alle ingrediënten goed zijn vermengd (het is niet erg als het mengsel er licht geschift uitziet). Voeg geleidelijk bloem, zuiveringszout, bakpoeder, kaneel, gemberpoeder, zout en vanille-extract toe en blijf kloppen tot alles is vermengd.


Schep met een metalen lepel de geraspte wortel en walnoten erdoor tot ze gelijkmatig in het beslag zijn verdeeld. Let erop dat je niet alle walnoten erbij doet! Alleen je extra fijngehakte walnoten doe je door het beslag en dat is ongeveer een derde van die 100 gram. Ik doe het altijd een beetje op gevoel.


Verdeel het beslag over de drie taartvormen en strijk de bovenkant met een paletmes glad. Bak de taartbodems in de warme oven in 20-25 minuten goudbruin; het gebak moet terugveren als je erop drukt. Laat de bodems eerst kort in de vormen afkoelen, voor u ze op een taartrooster zet om ze helemaal koud te laten worden. Let op! Ze bodems moeten echt helemaal koud zijn voordat je er ook maar iets mee gaat doen.


* Roomklaasglazuur maken:


Klop de poedersuiker en de boter in een keukenmachine met het kunststof deegmes (of gebruik een elektrische handmixer) op de middelste stand tot alles goed is vermengd. Voeg de philadelphia kaas toe en blijf kloppen tot hij volledig is opgenomen. Schakel de machine nu naar de hoogste stand. Blijf minstens 5 minuten kloppen tot het glazuur bleek en luchtig is. Klopt niet te lang, omdat het glazuur dan vloeibaar kan worden.


Je gaat nu de bovenkant van de taartbodems eraf snijden zodat ze recht worden. Ga hierbij heel gericht te werk. Je wil namelijk alleen het hard geworden dunne laagje van de bovenkant eraf hebben. Doe dit bij alledrie de bodems.


Zet de eerste taartbodem op een taartschaal en verdeel er met een paletmes ongeveer een kwart van het roomkaasglazuur overheen. Zet de tweede bodem erop en besmeer hem met een kwart roomkaasglazuur. Laat hier vooral je gevoel weer het werk doen! Zet de laatste taartbodem hierop en smeer het overgebleven glazuur over de bovenkant en de randen van de taart. Verdeel de gehakte walnoten bovenop de taart en garneer de zijkant met hele walnoten, bestuif de taart daarna met kaneel.


Bron: Het hummingbird bakboek. Auteur: Tarek Malouf, 2011